Wszystkich Świętych

Uroczystość Wszystkich Świętych powstała z myślą o anonimowych męczennikach. U podstaw święta leży konsekracja Panteonu rzymskiego przekształconego w 607 roku w kościół i poświęconego Najświętszej Marii Pannie i wszystkim męczennikom przez papieża Bonifacego IV. Papież Grzegorz IV przeniósł obchody tego święta na 1 listopada, nakazując jego świętowanie wszystkim chrześcijanom. Z kolei obrzęd Zaduszek powstał w 988 r. z inicjatywy opata Odilona z Cluny. W Polsce obchody kościelnych Zaduszek pojawiły się na przełomie XIV i XV w. Niezależnie od przemian jakim w ciągu stuleci ulegały obrzędy związane ze świętem zmarłych sens obyczaju zaduszkowego pozostał ten sam – jest świadectwem pamięci o tych, którzy umarli. Do istoty tych obrzędów od wieków należały dwa główne elementy: “karmienie dusz” i “palenie ogni”. Zwyczaj “karmienia dusz” mocno wiąże się z przekonaniem, że w określone dni zmarli odwiedzają domy krewnych, błąkają się po lasach i polach, a wdzień zaduszny przychodzą do własnych grobów. W tym dniu na grobach urządzano uczty, dzieląc się jadłem ze zmarłymi. Drugim ważnym elementem jest palenie ogni. Początkowo rozpalano je na rozstajnych drogach, aby służyły wędrującym duszom do ogrzania się i oświetlenia drogi. Około XV – XVI w. zwyczaj rozpalania ognisk przeniesiono w pobliże grobów albo też rozniecano ogniska bezpośrednio na grobach. Wspomnieniem tego zwyczaju jest dziś zapalanie na grobach zniczy.

Wybrane dla Ciebie